Nocturne

zij lacht Byzantium toe
als klatergoud fonkelen haar ogen:
veel te lieve speldekoppen
in hoeken van liefde
hij speelt ze kwijt als
hij even niet naar haar kijkt.
 
zolang zijn oren functioneren
zolang zal hij genieten van lawaai
zolang z'n stem zich buigt
op koffie en antiek
zolang schuimt hij de markten af
van economie en liefde
zolang zijn ogen ogen zijn
zolang spreidt hij zijn varens
van vermogendheid
 
straks spint het avondweb z'n vleesrozen
verstrikt een tienermeisje met een bankrekening
een maagd wacht een woestijn van wit
in tuinen van verdraagzaamheid
en weinig kleren
 
niet van opgedrongen geuren
verder weg gedragen op zuchten
van haar omringende lucht
tekent het kind in hem
voor de snoepwinkel van morgen
 
Zij bijt een hoorntje van walnotenijs
 
 
 

 

 
home
copyright Tommy Vermeire - www.geocities.com/tobyhouse_be - realisatie: tomM - tommoerman@advalvas.be

 

1