Graagtekind

Wat graag was ik een strandbal
veelkleurig vingervlug geknepen door jouw handen
bestreeld, betast, beademd
de lucht in mij zacht op jouw hart gedrukt
 
Grijs is 't weer in jouw afwezigheid
de wind huilt als de wolven
huilt als mij maar
dan niet half zo hard
mijn stem breekt, in mij
buigt zich een paria
 
Een strandbal leeg, onopgeblazen platgedrukt
mijn adem enkel nog in zuchten
 
achter je aan
 
Geen wind verandert mij van richting meer
 
 
 

 

 
home
copyright Tommy Vermeire - www.geocities.com/tobyhouse_be - realisatie: tomM - tommoerman@advalvas.be

 

1