Met een haag van rododendrons

Op een gangetje van echo's en gekeuvel
tussen zestien maal vier muren
geurt de veel te sterke koffie
als klepels tegen klokken
kletteren kannen
twee uur in de noen
vis ruikt steeds naar Goede Vrijdag
 
soepen worden zonder zout gebracht
gebrei vult kousen verder aan
gepalaver,
lekkende geest op tongen van dementen
gezaag,
voor oudjes nog bij hun verstand
 
uit het raampje naast de corridor
kijkt men zeven dagen zeven uren
naar een dichtgevroren vijver
hoe die langzaam weer ontdooit
verzorgers ontdekken
's morgens steeds met ijver
muffe beddelakens met stinkend
gele plekken getooid
 
een jonge meisjeshand rept zich
de tuin der uitgedroogde lusten
in, zacht en oud gegeil
een bondgenootschap van naalden, pillen
voor zij die toch teveel zouden willen
 
sinterklaas komt voor de oude kinderen
paaseieren worden zichtbaar verstopt
vandaag wordt Margrietje honderd
ze heeft zich tot langstlevende ontpopt
exelsus deo in de glr
haar hart is groter
groter dan haar lichaam
 
men geeft haar bloemen
zij legt ze op haar bed
als blijk voor een meer dan voltooid verleden
mateloos generveer
 

 

 
home
copyright Tommy Vermeire - www.geocities.com/tobyhouse_be - realisatie: tomM - tommoerman@advalvas.be

 

1