Sonatine

Het avondrood zinkt in haar schede
wijdbeens achter de houten vleugel
zwaar gemaakt door stof
 
het laatste licht verdwaalt langs notenbalken
geween bij kaarslicht maskert voort
 
achter de schaduw van een wijnkurk
licht geurend het boeket
krijgen haar handen honger
slapen haar voeten.
 
Straks buigt het hoofd zich over de sol
of tuiten lippen toetsen vermiljoen
 
 
 

 

 
home
copyright Tommy Vermeire - www.geocities.com/tobyhouse_be - realisatie: tomM - tommoerman@advalvas.be

 

1