Stofnaam

Groot huis met lege gangen
waar zijn je kinderen,
mijn broers
de ijskristallen 's winters op
de ruiten
de schort van moeder op
de vloer
 
't is pas
wanneer de stemmen niet meer
hoorbaar zijn
het licht van 't koertje uitgedoofd
herinneringen vol
mijn hart een kachel stookt
van vroege warme dagen
mijn ziele-eeltje wordt doorprikt
met fotokaders en met prenten.
 
Vader,
een spiegel leest het mijne maar
heeft jouw gelaat verhuld
naast stokken met krullen
een bak van paraplu's
 
mijn vingertop die zwarter wordt
jouw vest een schaduw achterlaat
van vuile letters mooi jouw naam
de dikte van het stof verraadt
hoe schoon je schouders dagelijks beefden,
hoe goed je in een ver verleden
stond met dit textiel.
 
Hoor: m'n hart klopt in mijn keel.
Jouw voetstappen in de gang.
Ze komen niet.
 
Zelfs het geblaf van de hond is van bij de buren.
 
 

 

 
home
copyright Tommy Vermeire - www.geocities.com/tobyhouse_be - realisatie: tomM - tommoerman@advalvas.be

 

1