met stuwende aorta wandelt
zij door dode bomen ge´nspireerd
haar stap wit zich een hart van kalk
het verre paard blaast warme wolkjes
op een drafje
 
hier loopt zij met een lijf dat tast
zoals een hand graait in een donkere bokaal
het is haar trotse spoor in sneeuw
een kronkelpad diep landinwaarts
 
een kind op sneeuwpret uit
daarna een toverhazelaar
met schaduwogen somberder
dan Rembrandt's schilderijen
grijpen dode takken in
wurgen kil een winteradem
 
 
 
 

 

 
home
copyright Tommy Vermeire - www.geocities.com/tobyhouse_be - realisatie: tomM - tommoerman@advalvas.be

 

1